Brnę

Kim jestem?
Co mnie interesuje?
Dlaczego sie gubię?
Co pocznę?
Dokąd pójdę?
Wynaturzam swe wnętrzności.
Przeistaczam się nie ze złości, a z nieświadomości.
Upadam, a może już upadłem. Nieważne, jestem w stanie bez nadziei.
Każdy czegoś pragnie, a ja mam pustkę.
Umieram.
Ciagnę za sobą nieprzegraną karmę.
Zatracam swe mienie.
Kradnę, chciałbym kraść, lecz jestem za dobry, a raczej za słaby.
Powinienem wyłączyć moje wewnętrzne głosy, i tak są martwe.
Pogrążony w bezmiarze grzechu.
Upodlony.
Bez powodu, trybu nastawienia.
Kręci pokrętłem wiecznego przeznaczenia.
Okropność nad okropnościami.
Nie chce nikogo krzywdzić.
Kim jestem?
Czego żądam?
Do kogo się odwołuję?
Dlaczego spełniam zachcianki diabła?
A może nie diabła, lecz zachcianki własnych słabości, trwających wciąż nieszczęsnych nawyków.
Rwę serce.
Pragnę końca. Żyję bez sensu.
Naprawdę. Nie potrafię się umiarkować. Zatracam się, naprawdę już nie wiem jak się kontrolować. Nic mnie nie ciągnie. Nic. Naprawdę nic. Boję się.
Nie wiem co począć.
Błagam! Niech to się skończy! Nie widzę sensu. Co ja robię? Kto mną żądzi? To nie jestem ja. Ja nie jestem prawdziwy. Co sie ze mną dzieje?
Ile jeszcze? Kim jestem? Czego pragnę? Skończony dupek. Już nie masz po co życ! Nikt Cię już nie zmieni! Straciłeś swoją szansę! Już nigdy nie powrócisz na prawą drogę! Przykro mi. Nie zasługujesz na życie! Żałuję, że Cię wskrzesiłem! Miałeś być podłym kundlem do końca swych marnych dni! Teraz leż. UMIERAJ! Rozpaczaj nad swą  niełaską. Nie masz prawa cieszyć się już nigdy. Nie pozwalę Ci ujrzeć uśmiechu już w żadnej postaci. Nie wiesz co czynisz. Straciłeś miłość, straciłeś życie. Upadłeś. Już nigdy nie powstaniesz. Jesteś marny. Pragnąłeś sławy, a teraz będziesz kwiczał  i skomlał przy drzwiach swego pana. Jesteś nikim. Nie będziesz pożyteczny. Pogrążę Cię w świństwie! Blizny już nie znikną. Przyjdź na swoją pastwę. Krzywdzę Cię. Upodlę. Kończysz żywot swej niewartości. Kimże stanie się Twój krzew? Polegam na Twych słabościach. Zadaj ostatni cios! Dłużej nis wytrzymam! Jestem taki bezwartościowy! Skończony pies! Jak ja chciałbym być wszystkiego nieświadomy... Martwy, bez życia po śmierci. Nie pragnę więcej. Nic mnie nie interesuje! Czuję się jak w klatce swego ciała. Martwego losu. Młody samobójca. Skończony NEUROTYK.