Jestem ja, a może nie ja?
Coraz częściej dopadają mnie gorsze dni. Nic nie staje się choć w ułamku prostsze.
Nic mnie nie ciekawi mam dość, kiedy w końcu nastąpi koniec?
Czy naprawdę nie mogę znaleźć nic fajnego w tym życiu? A może zbyt szybko się poddaje? Naprawdę już nie wiem. Co zmieniam w sobie? Czy chociaż próbuje coś zrobić? Wiem jedno, nie potrafię się cieszyć z dobrych rzeczy. A złe mnie przytłaczają, przybijają do ziemi. Czy mam tak niską samoocenę? Czy może przejadłem się życiem? Nie wiem po szedłem na te studia, nic mi one nie dadzą, głupia infa. Nienawidzę matmy, co ja zrobiłem ze swoim życiem, kurwa! haha, ja. ja zrobiłem. akurat ja.. jasne.. chyba ktoś mnie zmusił, deptał mnie, ze czułem się gównem, a potem nie wiedziałem co kocham, nienawidzę tego życia. Niby kocham muzykę, mam odpowiednie narzędzia.. ale ciągle w myślach, ze trzeba dokończyć te studia.. jeszcze tylko te zasrane pół roku, niech to spierdala w pizdu, kurwa. Jebana inżynierka. Czy jestem naprawdę nikim? kurwa kocham śpiewać, tworzyć muzykę, tańczyć, rysować, całować się z nią, patrzeć w oczy ukochanej, w te cudne oczy, mieć ją na kolanach tulić się ochh, choć boję się, że to nie wyjdzie, coś się stanie jak zawsze :< Dobrze, że choć odrobinę mi lepiej, gdy to napisałem eh. Znowu Matka zadzwoniła, ja pierdole. Drze się o byle co, pojebanych wszystkich świętych, a co mnie to obchodzi czy mam wolne - wracać by znów słuchać krzyków i marudzenia, pierdolenia jaki to jestem beznadziejny. Jak ja tego nienawidzę, kurwa mać. 
Kim ja do cholery jestem, ja pierdolę. Paulina chce coś przemyśleć, nie wiem o co chodzi, niby coś związanego z tym co dziś się stało. Co mogło się wydarzyć? Znowu coś do niej mają rodzice? Ktoś jej coś powiedział?  Nie odpisała mi już po 13 gdy napisałem, tylko odczytała przed momentem, eh. Irytuje mnie ta jesień, nic nie można fajnego porobić, bo za zimno. Niedługo głupia zima, meh.
Mogłem dziś na urodziny do młodszego kumpla wpaść, ale mi się nie chciało jechać, może poznałbym trochę osób albo spotkał, ze starymi ziomkami, aj. No cóż, do późna z Pauliną pisałem, do 4rtej bodajże, a jeszcze zasrane ausy na studia ogarniam, kurwa do końca miesiąca muszę mieć by nie płacić warunku, jak ja nienawidzę tego ja jebie. jeszcze tylko 4 miesiące kurwa mińcie jak najszybciej chcę wypierdalać za granicę, znowu mi do oczu coś wpadło, chryste, co jest ze mną do cholery. Naprawdę tak mi źle? Nie widzę sensu tego życia naprawdę, kurwa zajebie się.. kurwaa, jeszcze trochę, mam dość! Idę spać, nie wytrzymam, myślałem, że spacer pomoże, może taki jestem nerwowy, bo mniej jem celowo, już nie rozumiem, tak mniejsza ilość wpływa na nastrój? A może czegoś mi brakuje? Ale czego? Całe życie marzyłem o spokoju, całe życie, a jest tylko gorzej, dobrze, że chociaż w akademiku nie ma darcia mordy kogoś ciągle nad uchem, chociaż coś, a może paradoksalnie tego mi brakuje? Kurwa nie wiem organizm ludzki jest pojebany.

Nowy początek

To moja nowa historia z nową uczelnią. Programowaniem. Poznawaniem nowoczesnej techniki. Poznawaniem tajemniczych komputerów. A także wszelakże niezrozumiałej matematyki. Trzeba przetrwać i mi się to uda. Koniec zepsutych myślisz. Lenistwa. Marnowania życia.

Ta moja odmienność psychiczna... Ach.. I to zepsucie zewnętrzne.. Szybciej też bym siebie nie wybrał. Nie potrafię się opanować, tak jak tego pragnę. /Ach ta interpunkcja...Dobrze, że te nieirracjonalne uczucia do Niej znikają, choć małymi, bardzo drobnymi krokami... Obym normalnie to przeszedł / przeżył...Jak mogłem mieć nadzieję, że to uczucie ciągnące się od prawie początku nowego roku szkolnego... Nic i nikt juz mi nie zwróci tych smutnych i głupich miesięcy.. Straciłem tylko czasNigdy już nie będę tyle pił, a już w ogóle to sam się nie będę zabierał do spożywania tego świństwa..Nie wiem co to, ale ostatnio widzę, że potrafię się odnaleźć w wielu sytuacjach. Zawsze sądziłem, że jestem w tej dziedzinie taki słaby, a widzę iż to jest całkiem odwrotnie. To strach mnie tak paraliżował i to bezmyślne lenistwo. Wiem, że jeszcze muszę te mroki wykorzenić. Szkoda, że to nie jest takie łatwe, jak to jak ostatnio się wziąłem za bieganie. Wiele mi jeszcze brakuję w mojej "diecie"(?) umysłowej, ale wierzę, ze się odnajdę i przeżyję piękne czasy, mając kontrole pełną kontrolę nad swymi postępkami.

2013 powrot z wycieczki ze wschodniej strony

Nie wiem

Kim ja jestem? Po co żyję? Dlaczego akurat ja? Na co mi to wszystko? Co począć? Jak żyć? Kiedy wreszcie umrę? Jak długo jeszcze będę ciągnąć to życie? Dlaczego nie mpgłem urodzić się głupszy? Chciałbym się cieszyć z małych rzeczy, wiedząc mniej, nie martwić się tyloma rzeczami. Chciałbym wrócić do początków istnienia człowieka. Jako jakaś małka egzystowac, bądź jakiś robak bez duszy. To by było piękne. A teraz muszę przeżywać piekło na tej ziemi, nie mając żadnej winy, mając tylko bezsensowną świadomość. Chciałbym o niczym nie decydować. Być już marwy. Boję się tylko bólu. Ile jeszcze muszę go poczuć? Czeka mnie jeszcze jedna operacja kolana po obsranych nartach. Obym nie wykitował. Ja pierdolę po prostu. Czemu ja pozwalam na takie życie? Dlaczego ja poszedłem do jebanego liceum? Na chuj mi ono było? Kurwa, teraz jeszcze 6 lat studiów. Ja pierdolę i ba co? Jak ja noenawidzę tej teoretycznej nauki. Naprawdę chyba już czas się powiesić. Porażka po prostu. Mam dość takiego chorego życia bez celu. Po co ja żyję? Mogłem umrzeć przy porodzie. Dlaczego ja? Dlaczego nikt lepszy nie może przejąć mojego ciała? Dlaczego nie mogę przekazać młodości rodzicom? Dlaczego nie mogę wskrzesić swojego wujka jednocześnie umierając? Po co takie życie? Mam dość. Ja chcę odejść już na zawsze. Chcę pożegnać się i opuścić tą planetę. Przestać żyć zasadami i przestać słuchać rozmyślań i rozkazów innych. Pragnę już przestać psuć siebie od wewnątrz. Nie potrafię się odnaleźć. Kiedy umrę? Nie wiem, jaki cel jest mojej egzystencji? A może ja nie istnieję? Mnie tu nie ma? Może ktoś mną manipuluje? Może ja jestem inny? Może umarłem? Może zjadłem pół morza? A może ja nie jestem Polakiem? Może Hitler to bajka? Może ktoś nas oszukuje? Może przeżyłem 3 wojnę światową? W tej rzeczywistości nic się nie dzieje. Nie wiem kto mnoe odnajdzie w tych zaroślach. Pragnę końca. Może jestem już piachem? Klnę na swoją jednoznaczność? Gówno. Nie mam celu. Nie wiem w czym jestem najlepszy. Nie potrafię działać racjonalnie. Nie mam ochoty uczyć się, żeby się uczyć. Jak chcę się czymś zainteresować, ale nie wiem czym. Coś mnie zatrzymuje. Nie mogę pojąć swojej beznadziejności. Chcę zrobić biznes i mieć dużo hajsu na przyjemności, a potem popełnić samobójstwo, zanim się zestarzeje. Nie chce umierać w męczarniach, bo to mnie czeka nieubłagalnie. Medycyna jest jeszcze daleko w polu. Błagam bym nigdy nie mógł skrzywdzic drugiej osoby tak jak samego siebie. Bez sensu. Wszystko bez sensu. A idę na jakiś show pokazać jak śpiewam i może reszta sie rozkręci. Wierzę, że coś mnie poprowadzi, pokaże drogę. BOŻE MÓJ, jak to by było fajnie, jakby wszystko było łatwe. Ach, nie wiem. Tyle jeszcze marnowania czasu i pracy. Koniec. Porażka. Nie wiem jak się podniosę.

Pesymizm ostatnią szanszą

Peś

Kiedy koniec?

Kiedy koniec tych cierpień? Nie wiem, co robić. Gubię się. Nie mam celu w życiu. Wszystko czego się dotknę jest przeze mnie znienawidzone. Nienawidzę nauki. Nienawidzę myślenia. Nienawidzę tego życiu. Czy nie mógł urodzić się ktoś inny za mnie? Po co ja żyję? Nie mam ochoty jeszcze przez te 50 lat ciemiężyć. Nie widzę mojej przyszłości. Nie interesuje mnie żadna dziedzina. Czuję się jak pusty manekin. Nienawidzę polskiego oraz matematyki, a także angielskiego. W żadnym stopniu nie potrafię zmienić myślenia. Koniec ze mną. Staczam się do nikąd. Boże spraw bym nie musiał tyle lat bezużytecznie żyć, jeżeli nie znajdę żadnego celu. Niech umrę w spokoju. Nie wiem, po prostu nie wiem po co istnieję. Może powstałem przez przypadek. Nie potrafię pojąć moich zdolności i przewartościować swojego myślenia. Czy coś w tym guście. Nudzi mi się to życie. Nie widzę sensu. A może się zagłodzić? Może wspiąć się na Mount Everest, bądź Blanc i z ulgą upaść? Niech mnie otruwają wszelkie choroby. Nie pragnę życia. Już jestem martw

Chujnia

Coraz gorzej. Mam dość tego życia.