Pesymizm ostatnią szanszą

Peś

Kiedy koniec?

Kiedy koniec tych cierpień? Nie wiem, co robić. Gubię się. Nie mam celu w życiu. Wszystko czego się dotknę jest przeze mnie znienawidzone. Nienawidzę nauki. Nienawidzę myślenia. Nienawidzę tego życiu. Czy nie mógł urodzić się ktoś inny za mnie? Po co ja żyję? Nie mam ochoty jeszcze przez te 50 lat ciemiężyć. Nie widzę mojej przyszłości. Nie interesuje mnie żadna dziedzina. Czuję się jak pusty manekin. Nienawidzę polskiego oraz matematyki, a także angielskiego. W żadnym stopniu nie potrafię zmienić myślenia. Koniec ze mną. Staczam się do nikąd. Boże spraw bym nie musiał tyle lat bezużytecznie żyć, jeżeli nie znajdę żadnego celu. Niech umrę w spokoju. Nie wiem, po prostu nie wiem po co istnieję. Może powstałem przez przypadek. Nie potrafię pojąć moich zdolności i przewartościować swojego myślenia. Czy coś w tym guście. Nudzi mi się to życie. Nie widzę sensu. A może się zagłodzić? Może wspiąć się na Mount Everest, bądź Blanc i z ulgą upaść? Niech mnie otruwają wszelkie choroby. Nie pragnę życia. Już jestem martw

Chujnia

Coraz gorzej. Mam dość tego życia.