Matematyka jest martwa!

Matematyka jest martwa! Porażka istnienia. Dlaczego ona istnieje? Po co ją liczyć. Po co ją czytać. Po co do niej myśleć. Dlaczego jest martwą częścią rzeczywistości. Stłamszona. Skończona. Zmarniona. Utopiona. Zwyrodniała. Rozpościera swoje nudne echa śmierci. Nie pojmuje jej czci. Nie żyje. Nie dostrzegam w niej nic interesującego. Czarna spuścizna skopanych marzycieli. Wessana powietrzem do cnotliwej duszy. Umiera moja łaska. Umiera moja indywidualność. Umiera moja kreatywność. Zabija mnie już nieżyjąca istota. Truje jadem. Zamyka w powierzchni. Zabiera życie. Gwałci uszy. Koncentracja traci na wartości. Nie pozwala na przyjemnośc. Nie doprowadza do euforii. Znieczula zmysły. Tnie już i tak posiekany mózg. Brnie jak pasożyt by zmanipulować swoją zawartością, aby powielać jej schematy. ZABIJA! KRZYWDZI. ROZPIERDZUELA. PSUJE. ZAPRZEPASZCZA. Marność nad marnościami... śmierć nieunikniona. Łaski błagam. Ulecz mnie z tej fanatycznej rzeźi. Umieram, po prostu umieram. Nic nie pozostanie. A liczby będą mnie z uśmiechem żegnać. Choć martwe, przeistaczają się w naszą ukrytą rzeczywistość. Zabierają wszystko. Odbierają duszę garściami rozdartą. Knocą. Rozpier@czają. Ach. Cudo bezwładności. Umieralność bezprecedensu. Boskości pragnę. Nie tej porytej bezkształności. Kradną moje końce. Rozpościerają bezkres mej codzienności. Zamykają moją glowŕ w niczym. Totalna odmieszka celu.  Celuj we mnie. Ja marny. Zniszczony. Wyrychany. Brzydka czelność. Czeluść. Zabijaj mnie szybciej. Dłużej już, dłużej nie wytrzymam. +×÷=%-12357282735372829291726%23728291917263627281837632781919263 :'( $$$$$$$mierćććććććććcćcccccccc_______