wrurwienie
ciężko
zmeczono
ucichło włochy
nie nadążuję
profiktoluję
maluję rzeczywistość manianki
widzisz śmieci?
czujesz metal?
już nigdy nie powstanę.
ùpradłem ukradło mnie przeznaczenie, gnije czerwienią od środka. człapie się z krwistymi dłońmi
pogrążyłem się w unicestwieniu
ach pragne konca, a ja dopiero zaczne.
nic nie żąda
lecz chce.
ja jeszcze bliźnię swe rany zadane węwnętrznie.. okropność, ohyda.
porażka
moje bluźnierstwo nie zna granic. jestem zrujnowanym zwierzchnikiem
litość!
miłosierdzia
gaszę się
mój kolor oczywistości blaknie
nóż szuka sznura
krew pragnie rany, by uciec w majdany
poraczkuje do konca swiata jądrowego, me cialo juz nie będzie mi posłuszne, a szkoda, planowałem roztańczyć wiele dziewek z okolicy, smutny mój los. skończony duperk,
Wybacx Ar byłem zmęczony i załamany moim złamaniem/zerwaniem, nie moglem tu pokazywac swoich wypocin nierozgrzanych.. juz sprawdzili Ci stolec?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz