Ta moja odmienność psychiczna... Ach.. I to zepsucie zewnętrzne.. Szybciej też bym siebie nie wybrał. Nie potrafię się opanować, tak jak tego pragnę. /Ach ta interpunkcja...Dobrze, że te nieirracjonalne uczucia do Niej znikają, choć małymi, bardzo drobnymi krokami... Obym normalnie to przeszedł / przeżył...Jak mogłem mieć nadzieję, że to uczucie ciągnące się od prawie początku nowego roku szkolnego... Nic i nikt juz mi nie zwróci tych smutnych i głupich miesięcy.. Straciłem tylko czasNigdy już nie będę tyle pił, a już w ogóle to sam się nie będę zabierał do spożywania tego świństwa..Nie wiem co to, ale ostatnio widzę, że potrafię się odnaleźć w wielu sytuacjach. Zawsze sądziłem, że jestem w tej dziedzinie taki słaby, a widzę iż to jest całkiem odwrotnie. To strach mnie tak paraliżował i to bezmyślne lenistwo. Wiem, że jeszcze muszę te mroki wykorzenić. Szkoda, że to nie jest takie łatwe, jak to jak ostatnio się wziąłem za bieganie. Wiele mi jeszcze brakuję w mojej "diecie"(?) umysłowej, ale wierzę, ze się odnajdę i przeżyję piękne czasy, mając kontrole pełną kontrolę nad swymi postępkami.

2013 powrot z wycieczki ze wschodniej strony